خلافت براى او صادر گرديد و به لقب « امير المسلمين » ملقب شد . خلعت‌هائى نيز براى وى از درگاه خليفه رسيد و موجب شادمانى بسيار وى گرديد . او كسى است كه شهر مراكش را براى مرابطان [ 1 ] ساخت و تا سال 500 هجرى بر او رنگ فرمانروائى پايدار ماند . درين سال درگذشت . و پس از وى فرزندش على بن يوسف - كه او هم لقب « امير المسلمين » يافت - بجاى وى نشست . على بن يوسف بيش از پيش به بزرگداشت و خدمت دانشمندان و پيروى از نصايح آنان پرداخت و هر گاه يكى از آنان او را موعظه ميكرد ، هنگام استماع سخنان وى ، سربزير مىافكند و رقت قلبى به او دست مىداد كه آثار آن در چهره‌اش نمايان مىگرديد . پدرش - يوسف بن تاشفين - مردى بردبار ، بخشنده ، ديندار و نيكوكار بود . اهل دين و دانش را دوست ميداشت و به آنان در شهرهاى خود حكومت ميداد . به عفو و چشم‌پوشى از گناهان بزرگان علاقمند بود . روزى سه نفر به درگاه او روى آوردند . يكى از آنان هزار دينار مىخواست تا با آن به تجارت پردازد . دومى منصبى تمنا داشت تا در دستگاه او به خدمتگزارى مشغول شود سومى يكى از زنان او را آرزو مىكرد كه اهل نفزاوه [ ( 1 ) ] بود . از زيباترين همسران وى شمرده مىشد و حكمش در سراسر شهرها جارى بود .

--> [ ( 1 ) ] - مرابطان : سلسله‌اى از ملوك عرب كه در قبائل منهاجه ( قومى در ديار مغرب از اولاد صنهاجهء حميرى ) در صحرا تمركز داشتند . در قرن يازدهم ميلادى كشور مغرب را فتح كردند و از آنجا به آندلس حمله بردند و آنجا را به تصرف در آوردند . مؤسس اين سلسله يحيى بن ابراهيم جدلى ، و از مشاهير اين سلسله يوسف ابن تاشفين بنيادگذار مراكش است ( اعلام المنجد ) [ ( 1 ) ] - نفزاوه ( به كسر نون و فتح واو ) در الجزيره نام محلى است حاوى مجموعه‌اى از واحه‌ها كه در آن چاه‌هاى ارتزين زده شده و قريب پانصد هزار درخت خرما دارد . ( اعلام المنجد )